REVIEW: The Hobbit: The Desolation of Smaug

Ik ging gisteren een dagje leren. Die-hard leren. De hele dag. Want tja, deze week is het tentamenweek – deadlineweek, allesweek. Tot mijn vriendje me vroeg of ik mee ging naar de bioscoop, en ik die vraag met ja beantwoordde. Tot zo ver mijn leeravondje! Maar nou is een bioscoopavondje veel leuker, dus ik vind het nog steeds een goede keuze. Vooral omdat we naar The Hobbit: The Desolation of Smaug zouden gaan en ik al een tijdje naar deze film uitkijk. Eens kijken of ik daar de avond voor mijn eerste tentamen nog steeds zo over denk :) Anyway, wat vond ik van dit tweede deel van de The Hobbit-trilogie?

Ik vond hem een stuk beter dan deel 1, dat zeker! Het eerste deel heb ik serieus drie keer opnieuw moeten kijken, omdat ik steeds weer in slaap viel. Ik zag de film ’s avonds in de bioscoop – en viel in slaap. Ik zag de film overdag bij mijn vriendje op tv – en viel in slaap. De derde keer had vriendlief er genoeg van en dwong hij me de hele film wakker uit te zitten. En ja hoor, het lukte! Bij deel twee heb ik mijn ogen gelukkig wél open kunnen houden (al moet ik eerlijk zeggen, het scheelde weinig – maar goed, het was al laat). Toch is de film hier en daar nog altijd een beetje traag. Het verhaal komt moeilijk op gang (ik moest sowieso even goed nadenken waar de film ook alweer over ging en wie die ruig-uitziende dwerg ook alweer was) en het had allemaal net iets sneller gekund. Een gesprek met een zekere draak duurt wel erg lang en er zijn wat mij betreft ook net iets teveel shots van 13 dwergen en één hobbit die hun tocht door de wildernis proberen te overleven.

Er is voor gekozen om drie verhaallijnen door elkaar te laten lopen. Dit is goed gedaan, maar kan soms een beetje verwarrend zijn. Er is veel gaande, en enige achtergrondkennis is hier ook zeker bij nodig. Ik raad echt aan om deel 1 nog een keer te kijken voor je The Desolation of Smaug gaat zien! Want ja: dan weet je wél wie die rare dwerg in het begin is, dan weet je wél nog wat de dwergen überhaupt van plan zijn en vraag je je óók niet af wie de zogenaamde necromancer ook alweer is. Tussen de drie verhaallijnen wordt trouwens op een hele kunstige en leuke manier gewisseld! Het is maar een klein dingetje, maar je moet er zeker even op letten! Ik vind het altijd wel fijn als er zoveel aandacht aan kleine dingetjes wordt geschonken; dat geeft een film net wat extra’s!

Wat ik ook leuk vind aan deze film is dat de personages niet puur slecht of puur goed zijn. Oké, op de orcs en de rare spinnen (weten jullie het nog? Ik heb het in ieder geval helemaal met ze gehad; waarom moet er in iedere LotR- en The Hobbit-film zo’n stomme spin voorkomen?!) na dan. De ‘goede’ personages hebben zo allemaal wel hun flaws. De één is een beetje hebzuchtig, de ander laat zich net iets te snel afleiden door een mogelijke romance, etc. En tja, dat vind ik wel leuk aan personages. Maakt het ook een stukje realistischer.

De makers van de film hebben ervoor gekozen een vrouwelijk personage aan het verhaal toe te voegen dat oorspronkelijk niet in het boek voorkomt: de elf Tauriel (gespeeld door Evangeline Lilly). Ik vind haar personage echt heel leuk, maar het feit dat ze alleen voor een soort van romantisch ‘bij-verhaaltje’ is toegevoegd aan de film, vind ik dan weer een beetje jammer. Toch vind ik Tauriel en mede-elf Legolas (Orlando Bloom!) echt fijne toevoegingen aan de film, de gevechtscènes waar ze deel van uitmaken hebben net een beetje meer flair dan de gevechtscènes met de op elkaar inslaande dwergen.

Dan als laatst de draak, waar deze hele film om draait: Smaug. Zijn stem is ingesproken door Benedict Cumberbatch, en dat heeft hij écht heel goed gedaan. Smaug is intrigerend, fascinerend, maar tegelijkertijd ook dodelijk eng. Wat hij zegt is heel interessant, maar naar mijn mening nét iets te veel. Ik had graag wat méér vuur gezien en minder gebrabbel gehoord! Hij blijft maar praten in rare raadseltjes. Op een gegeven moment had ik zoiets van: “Come on, Smaug, je had die hobbit al 30 keer kunnen doden!”

Over de sets hoef ik trouwens weinig meer te zeggen: deze zijn echt supermooi. Als je LoTR hebt gezien (en de eerste Hobbit-film), weet je wat je kan verwachten van een dergelijke film: een adembenemende omgeving gecombineerd met ontzettend mooie cinematografie. En ja, dat zien we ook weer in deze film. Vooral de setting van handelsdorpje Lake-town vond ik echt heel mooi! Grappig feitje: deze hele set is drie keer opnieuw opgebouwd. Wanneer je deze enorme set ziet, kun je je dit haast niet voorstellen!

Al met al is The Hobbit: The Desolation of Smaug een goede film. Duurt hier en daar iets te lang, is hier en daar net wat te langdradig, maar is zeker een bioscoopbezoekje waard!

Verdere pluspunten:

  • Het gezelschap rijdt op een gegeven moment op tinkers. Tinkers zijn leuke gevlekte paarden waar ik al van kinds af aan verliefd op ben. En ze zitten in deze film, dus dat is leuk, en laat mijn paardenmeisjeshart sneller kloppen.
  • Legolas! Orlando Bloom! Moet ik nog meer zeggen?
  • Het liedje bij de aftiteling: Ed Sheeran!
  • Martin Freeman speelt Bilbo echt heel goed: hij ís gewoon een hobbit. Punt.

© Foto’s: 1 – 234 

Advertenties

10 gedachtes over “REVIEW: The Hobbit: The Desolation of Smaug

  1. Ik ga het niet lezen want ik ga deze week zelf nog haha. Wel wilde ik even melden dat ik moest lachen om je beschrijving van het leren – bioscoop avondje. Zo ging het namelijk exact bij mij vandaag. Oepsss.

  2. Je hebt een leuke schrijfstijl! Ik heb de eerste hobbit-film nog steeds niet gezien, ik moet er echt eens voor gaan zitten! De LotR vond ik wel heel leuk, dus ik denk dat ik deze ook leuk ga vinden.Legolas/Orlando…niet weg te denken uit mijn tiener agenda’s haha.

  3. Legolaaaaas!

    En al is deze review niet zo denderend als ik stiekem wel verwacht zou hebben ben ik toch heel erg benieuwd!
    Gelukkig ga ik er morgen heen, en hoef ik niet langer in spanning af te wachten! XD

  4. Tinkers! Wat leuk :D. Ik hoorde van een studiegenootje overigens dat er laatst één of ander onderzoek is gelekt waaruit blijkt dat er drie paarden zijn overleden ten gevolge van het opnemen van de gevechtsscènes in deze film? Lijkt me vrij onmogelijk, maar oké, toch schokkend nieuws ;). Verder hou ik totaaaaaaaaaal niet van alles wat met Tolkien te maken heeft, maar ik mocht eigenlijk niets zeggen, want ik had nog nooit één van de films gezien. Nou, laatst met tegenzin deel 1 aangezet en inderdaad: in slaap vallen tot de macht drie. Nee, ik hoef deel 2 ook niet te zien, sorry!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s